خالى برگشته در حالى كه هر دو را به عنوان حاجى و زائر خانهء خدا مىشناسند . در واقع اهداف برتر حجّ را آيهء مذكور به وضوح توضيح داده است . اين آيه پس از اشاره به مشخّص بودن ماه‌هاى حجّ كه عبارت‌اند از : شوّال ، ذىالقعده و ذىالحجّه ، التزام امورى كه بر فرد محرم واجب است تا به تولّد دوباره برسد را دوباره تأكيد مىكند . تولّدى كه هدف اصلى حجّ است ، اين امور عبارت‌اند از : نزديكى نكردن با همسر ، سرپيچى نكردن از فرمان خدا ، منازعه و جدال نكردن در خلال حجّ . ( فَلَا رَفَثَ ) لازم است زائر خانهء خدا از آنچه كه به شهوت جنسى وابسته است دورى گزيند ، فقها مىگويند : مُحرم حتّى نبايد شاهد بسته شدن عقد ازدواج باشد . پس چشم‌پوشى از جاذبه‌هاى جنسى حتّى براى مدّتى محدود امرى است كه بايد از آن دورى كنيم . ( وَلَا فُسُوقَ ) براى فسوق تفسيرهاى عديده‌اى ارائه شده است . ولى جامع‌ترين تفسير عبارت است از : هر چيزى كه انسان را از راه صواب بازدارد . يعنى ضرورت التزام به ترك گناه ؛ چه صغيره و چه كبيره ، به بيانى ديگر حجّ برنامهء متكاملى است در جهت تربيت و تزكيهء مستقيم حجّاج . هر گناهى كيفرى دارد و كيفر برخى از گناهان در حالى كه حاجى به كرّات مرتكب آن شود تا آنجا مىرسد كه باعث بطلان حجّ مىشود . و اين جداى از قبول يا ردّ حجّ در درگاه الهى است . و شايد بهترين مثال براى فسوق در حجّ در بر كردن لباس است ، چه مادّى و چه معنوى ، در بر كردن هر چيزى باعث تمايز طبقاتى يا تمايز قومى و غير از آن مىشود . يعنى حجّ فريضهء مساوات مردم در برابر آفريدگارشان